Berne: 16-07-1971, Reduzum

Libben en wurk

Libben en wurk
Greet Andringa is berne op 16 juli 1971, te Reduzum. Neidat se har diploma fan de middelbere s

koalle helle hie oan de Stedelijke Scholengemeenschap te Ljouwert, begûn se mei de stúdzje genêskunde. Doe't se har arts-diploma helle hie, krige se in funksje as ferslavingsarts by Verslavingszorg Noord-Nederland te Ljouwert. Yn har genêskunde-stúdzje miste Andringa de oandacht en de romte foar de emotionele en sinjouwingskant fan it berop; wat betsjut it eins as je ferslaafd binne/ west ha? Hoe moat it dan fierder mei je? Soksoarte fragen wiene foar har reden om te begjinnen mei in stúdzje oan de Universiteit voor Humanistiek yn Utert. Yn 2005 hat se ek dy stúdzje mei goed gefolch ôfsletten. Andringa wennet mei man en bern yn Suwâld.

Skriuwster
Skriuwe hat Greet Andringa al sawat har hiele libben dien, as lyts famke skreau se   ferhaaltsjes. En as besteande mearkes har net oanstiene, feroare se dy nei eigen ynsjoch. Yn in fraachpetear mei Gerbrich van der Meer (Friesch Dagblad, 19-11-2003) sei se dat se út in bepaalde driuw wei skriuwt: 'Taal is it medium dat it tichtste by my leit en dêr't ik my it noflikst yn uterje. Ik fyn it prachtich wurk om te skriuwen, mar ek om mysels op in bepaalde manier foarm te jaan'. Doe't se yn Ljouwert op it ateneum siet, krige se skiednisles fan Jan Pieter Janzen (1945-2005). Janzen, aktyf yn de Frysk-literêre wrâld, hie each foar har skriuwtalint en frege har om in sit te nimmen yn de redaksje fan de skoalkrante. Ek neidat Andringa fan skoalle ôf wie, hold se kontakt mei har âld-skiednislearaar. Folle letter, Janzen wie doe redakteur fan literêr tydskrift Trotwaer, frege er har om in ferhaal nei it blêd te stjoeren. Foar Greet Andringa betsjutte dat har trochbraak as skriuwster. Se debutearre yn juny 1999 yn Trotwaer mei it ferhaal 'De earste kear'. Dêrnei gyng it hurd; njonken Trotwaer ( letter part fan tydskrift De Moanne) publisearre se yn it Frysk Skriuwerskalinder-boek 2003 en yn literêr tydskrift Hjir. Har debút yn boekfoarm wie yn augustus 2003 mei de ferhalebondel De diggels fan Che. Se hat har earstlingsboek opdroegen oan har âld-learaar Jan Pieter Janzen en him ek it earste eksimplaar oanbean. De diggels fan Che waard goed ûntfongen. De kritisy priizgen har natuerlike libbene styl, har goedrinnende sinnen en har taalgebrûk. Doeke Seijens yn Hjir (2004, nûmer 1): 'Daliks al neidat se in pear ferhalen yn De Moanne publisearre hie, wie dúdlik dat der in echte skriuwster bykommen wie.// Yn har debút De diggels fan Che binne 14 ferhalen opnommen, dy't yn elk gefal har talint befêstigje'.

Tema's
De haadpersoanen yn de ferhalen fan Greet Andringa binne gauris jonge minsken yn de oergong tusken bern en folwoeksenheid. Se sjogge werom nei de bernewrâld en fine it net maklik om de grins nei de 'grutteminske wrâld' oer te gean. Yn har ferhalen is romte foar gefoel, foar kwetsberens en ûnmacht. Har eigen ûnderfinings as ferslavingsarts hat se yn inkelde ferhalen ferwurke. Yn it hjirboppe neamde fraachpetear sei se dêroer: 'Ik fyn it wichtich om kwetsberen in lûd te jaan, om my hoege it net perfoarst minsken út de haadstream te wêzen. Dêrmei wol ik net sasear in boadskip ôfjaan, mar dy minsken sitte my no ienkear heech. Miskien is dat ek wol it tema yn myn libben: minsken dy't gauris bûten de boat falle, in gesicht jaan'. Har ferhalen binne serieus en psychologysk ferantwurde. Guon kritisy fûnen dat krekt wat té: in bytsje mear relativearring of selsspot soe foar inkelde fan de ferhalen tige wolkom west hawwe.

Yn 2008 ferskynde de roman Libben reach. De roman kaam út yn de rige 'Fryske Modernen', in inisjatyf fan it Fonds voor de Letteren om nij Frysk skriuwtalint te stimulearjen.

Oare literêre aktiviteiten
Yn 2005 makke Greet Andringa diel út fan de sjuery dy't de Rely Jorritsma-prizen takend. Sûnt 2002 hat se in sit yn de redaksje fan literêr tydskrift Hjir.

Bibliografy

Ferhalebondel
2003: De diggels fan Che

Romans
2008: Libben reach
2010: Los sân
2011: Ikarusblau

@Tresoar, 06-08-2008