Berne: 03-12-1964, Meppel

Libben en wurk

Sjieuwe Borger is berne yn Meppel en opgroeid yn Grou. Nei de middelbere skoalle studearre er fan 1983 oant 1989 rjochten oan de universiteit fan Grins. Ferhalen skriuwe die Sjieuwe Borger al doe’t er noch op de legere skoalle siet. Hy hat altiten serieuze aspiraasjes yn de rjochting fan in skriuwerskip hân, mar hy fûn de wurden en de rêst pas let.

Dat wie yn de tiid doe’t er begûn te wurkjen as jurist healwei de jierren njoggentich. Tegearre mei Durk van der Veen skreau er it lange ferhaal ‘Modesta’, dat fan july 1996 oant desimber 1999 yn ôfleveringen publisearre waard yn it tydskrift De Blauwe Fedde fan Nyk de Vries en Meindert Talma.

Debút
Borger debutearre yn boekfoarm mei de roman It ferrin fan de tiid, dat ein augustus 2005 ferskynde.
It ferhaal yn It ferrin fan de tiid spilet him foar it grutste part ôf yn Grins. Sybren, ien fan de haadpersoanen út de roman, komt út De Haach werom nei Grins. Dêr moetet er al gau in eardere maat fan de middelbere skoalle, Goaitzen, dy’t er al lange jierren net mear sjoen hie.
Sybren is nei Grins weromkommen út ûnwennigens en om dêr in promoasjeûndersyk te dwaan. Goaitzen liket bang te wêzen foar it libben en flechtet yn drank en drugs. Sybren, dy’t wat blowen en it brûken fan drank oanbelanget net safolle foar Goaitzen ûnderdocht, besiket syn maat wat struktuer by te bringen. Yn in fraachpetear mei Sietse de Vries (Ljouwerter Krante, 23-09-2005) seit de skriuwer dat de sintrale fraach yn it boek is foarhoefier oft in minske ferantwurdlik is foar syn eigen libben.
Neffens resensint Eric Hoekstra (Hjir, desimber 2005) is it wiere tema fan it boek de selsbedraaierij fan de ik-persoan en foaral dy fan Goaitzen. Hoekstra neamt dy selsbedraaierij komysk en tagelyk ek in bytsje tragysk. Hy skriuwt: ‘Selsbedraaierij út bangens foar de realiteit, itsij mei drugs en alkohol, itsij mei politike, sosjale of religieuze foaroardielen: dat is it ferhaal fan ús tiid, dy’t safolle ferliedingen op dat mêd hat. De skriuwer fan de ferdividearjende roman It ferrin fan de tiid hat de Zeitgeist, it nihilisme en de genotsucht fan de jongerein, hiel goed oanfield.’
Sytske de Jong (Farsk jierboek, 2005) en Abe de Vries (Leeuwarder Courant, 16-12-2005) binne aardich ienriedich yn har respektivelike besprekken fan It ferrin fan de tiid. Beide kamen se ta de konklúzje dat Borger in skriuwer mei talint is, mar dat guon saken better kinne. Oan de iene kant leit er tefolle út, oan de oare kant lit er dingen iepen dêr’t de lêzer fan ferwachtet dat dy noch wer in plak yn it ferhaal krije sille.

De wrâld fan de juristerij
De twadde roman Genesis abbekatekantoar ferskynde begjin 2008. Lykas de titel al oanjout spilet de roman yn de wrâld fan de advokatuer, dy’t iderkear kommersjeler wurdt. De tendins is dat de advokatuer hieltyd mear sjocht nei klanten dy’t in heech oeretaryf betelje kinne en dêrmei de minder draachkrêftige klanten net mear bysteane. Tsjin dy eftergrûn wurdt it silen en farren op Genesis Abbekatekantoar beskreaun. It rjocht kriget troch dy ûntwikkeling net syn berin.
Dat gegeven hat Borger brûkt yn syn twadde roman. Tusken de bedriuwen troch besiket de haadpersoan himsels steande te hâlden, wat him aardich liket te slagjen mei de help fan twa kollega’s. Borger hellet syn ûnderwerpen út it hâlden en dragen fan minsken dy’t har bewege yn it akademysk en juridysk miljeu. Benammen de wize werop’t er froulju delset komt op guon lêzers en kritisi as frou-ûnfreonlik oer, mar neffens de skriuwer tekenet er de wize fan omgean tusken de seksen sa as dat wenst is yn dat miljeu.


Wurk

Proaza

2005: It ferrin fan de tiid
2008: Genesis abbekatekantoar
2011: Simmer oan 'e Pikmar
2015: Eksamenjier

Mear oer de skriuwer en syn wurk
Jelle van der Meulen, Friese-literatuursite

Tresoar, 28-03-2008